نشریه محافظت ساختمان در برابر حریق

ایمنی از حریق در ساختمان

ایمنی از حریق در ساختمان به کمک تحقیق، طراحی و مدیریت میسر می‌شود. دامنه مطالعاتی نشریه شماره ۱۱۱ بسیار وسیع و شامل علوم مختلف و رشته های گوناگون است. علاوه بر علوم فنی و تجربی در صنعت و ساختمان، علوم اداری، روان شناسی، جامعه شناسی و دانش‌های مشابه نیز استفاده می‌شود که هر یک به نحوی و اندازه ای در آن سهیم هستند. برای دستیابی به ایمنی از حریق از سه راه می‌توان اقدام کرد.

1. شناخت علل به وجود آمدن حریق و کوشش برای جلوگیری از بروز آن
2. شناسایی دلایل رشد و گسترش حریق و کوشش برای مصون و محفوظ ماندن در مقابل آن
3. یادگیری اداره کردن حریق و کوشش برای کنترل و خاموش نمودن آتش سوزی

اهمیت و ارزش آیین نامه‌های محافظت در برابر حریق

ایمنی همگانی برای یک جامعه اهمیتی مخصوص دارد و با اینکه برقراری این گونه ضوابط و معیارها برای جلوگیری از گسترش آتش سوزی‌ها و ضایعات انسانی و از دست رفتن‌های بی دلیل سرمایه و ثروت کمک موثری به شمار می‌آید. باز هم در بسیاری از کشورها در مقایسه با دیگر ضوابط ساختمانی، به این گروه از مقررات آن طور که باید اهمیت داده نمی‌شود.

دلیل اصلی ناتوان و ضعیف بودن آیین نامه‌های محافظت در برابر حریق این است که نظریه‌ها و دیدگاه‌های مردم در زمینه تهیه و تنظیم این گونه مقررات، مبهم و نامعلوم است. نداشتن آگاهی به رفتار آتش و ویژگی‌های ساختمانی از یک سو، و گوناگونی و مغایرت فاحش حریق‌ها با هم از سوی دیگر، باعث می‌شود تا هرکس در مورد احتمال وقوع حریق و چگونگی پیش بینی‌های مورد نیاز در ساختمان به طور متفاوتی اظهار نظر و داوری کند.

ارزش آیین نامه‌های محافظت در برابر حریق همیشه در نحوه پاسخگویی آنها به اهداف اساسی این حفاظت موثر است. اهداف اساسی محافظت در برابر حریق به ترتیب اهمیت از این قرارند.

لینک دانلود نشریه 111 محافظت ساختمان ها در برابر حریق 

 

http://up44.ir/b219osv8

آزمایش ارشمیدس

هدف از آزمایش ارشمیدس تعیین وزن مخصوص سنگدانه ها و بتن آماده می باشد.

شرح مفصل این ازمایش را می توان با یک سرچ ساده در اینترنت پیدا کرد اما ما در اینجا هدف داریم تا به طور خلاصه و مفهومی این موضوع را بیان کرده تا از خاطر شما فراموش نشود.

ابتدا مصالح یا بتن آماده ی خود را که می خواهیم وزن مخصوص آن را تعیین کنیم را بر روی ترازو وزن می کنیم ( وزن سبد را باید از کل کم کرده تا وزن مصالح تنها بدست آید)

سپس مصالح را درون آب برده و به صورت غوطه وری وزن آن را اندازه میگیریم که با توجه به چگالی واحد آب همان حجم مصالح یا بتن است.

هم چنین می توانیم میزان ارتفاع بالا آمدن آب را در اثر ورود جسم خارجی اندازه گرفت که با داشتن شعاع ظرف آب می توانستیم حجم آب بالاآماده را که همان حجم جسم فرو رفته در آب است پیدا کنیم.

با توجه به این که حجم مصالح را پیدا کردیم و در ابتدای آزمایش نیز وزن آن را میدانستیم و از ترازو بدست آورده بودیم، میتوانیم وزن مخصوص و چگالی سنگدانه یا بتن را محاسبه کنیم .

تجهیزات مورد نیاز برای آزمایشکاه کنترل کیفیت شن و ماسه

هر کارگاه تولید شن و ماسه دارای آزمایشگاه کنترل کیفیت است.

اما این آزمایشگاه ها باید دارای چه تجهیزاتی باشند تا معیارهای استاندارد را رعایت کرده باشند در زیر تمام وسایلی که یک آزمایشگاه تولید شن و ماسه باید داشته باشد را آروده ایم.

- سری الک ها 

-آون

-ترازو با دقت 0.1 گرم

- مقسم 

 - شیکر

-لس آنجلس

- میز و سطل ارشمیدس

- وزن مخصوص ظاهری سنگدانه

- هم دراز و هم پهن 

 

توصیه های حمل و انبار سنگدانه

توصیه هایی برای انبار کردن و حمل سنگدانه ها( این استانداردها توسط سازمان استاندارد تدوین شده است)

1-سنگدانه ها باید به صورت جداگانه و در  یک محدوده ی مشخص انبار شوند.

2-سنگدانه هایی که برای ساخت بتن استفاده می شوند باید در محل بتن ساز مرکزی انبار شوند.

3- از انبار کردن مصالح در کنار دیوار خوداری شود در صورت انجام این کار از مقاوم بودن دیوار اطمینان حاصل شود

4- سنگدانه ها باید به گونه ای انبار شوند که امکان نفوذ مواد زیان آور در آنها نباشد.

5-ماسه ها و شن ها باید به صورت جداگانه انبار شوند. تا با هم قاطی نشوند.

6- در یخبندان ها باید بر روی شن و ماسه برزنت یا مواد پلاستیکی کشید و همچنین در گرمای شدید برای آنها سایبان قرار داد.

7-توده های شن و ماسه نباید به صورت توده های بلند در بیاید زیرا این کار سبب به هم خوردن ترکیب زیردانه و درشت دانه می شود.

8-سعی شود در هنگام وزش بادهای شدید از تخلیه سنگدانه ها خود داری شود در صورت انجام این کار تدابیری اتخاذ گردد که باد سبب جدا شدن زیر دانه از درشت دانه نشود.

9-در هنگام ریختن مصالح در داخل سیلو ها باید دقت شود که این کار به صورت عمودی انجام شود تا مصالح با دیواره های سیلو برخورد نکرده و از هم جدا نشوند.

10- سعی شود سیلوهای مصالح سنگی همواره پر باشد این امر سبب میشود که از شکسته شدن سنگ دانه ها جلوگیری به عمل آید.

11- در صورت وجود فضای کافی دپوهای مسطح ودزار مطلوب تر می باشد.

12-مصالح سنگی مورد استفاده در بتن ممکن است با خاک و گل الوده و یا روغن مخلوط شوند که تاثیر مشخصی بر مقاوت بتن تهیه شده خواهد گذاشت.

 

استاندارد حمل و انبار مصالح

سازمان ملی استاندارد برای حمل و انبار کردن مصالح استانداردی را تدوین و در اختیار افراد قرار داده است تا با استفاده از آن علاوه بر عدم آسیبب به مصالح و کاهش کارایی و توانایی آنها از هدر رفت سرمایه افراد نیز جلوگیری به عمل آورد. 

در لینک زیر می توانید استاندارد مربوط به حمل و انبارش مصالح را دانلود کنید..

http://up44.ir/rig8y3n9

 

 

 

 

بتن سبز چیست و در کجا کاربرد دارد؟

با پیشرفت علم و تکنولوژی در صنعت ساخت و ساز و توجه ویژه به محیط زیست همواره شاهد مصالحی هستیم که دوستدار محیط زیست بوده و به آن آسیب کمتری می زنند. هنگامی که در مورد ساخت یک بنا یا سازه صحبت می شود پیمانکاران ساختمانی مزیت های مواد و مصالح را ارزیابی می کنند و با توجه به کیفیت، استحکام و هزینه نسبت به انتخاب آنها اقدام می نمایند. بتن یکی از مصالحی است که به علت مقاومت بسیار بالا به عنوان یک مصالح اصلی در حوزه ساختمان سازی مورد استفاده قرار می گیرد. ترکیب سیمان با آب منجر به ایجاد ماده ای سخت و محکم به نام بتن شده که در برابر عوامل مختلف نظیر تغییرات آب و هوایی، رشد حشرات، جذب آب و … مقاومت بسیار بالایی دارد.  به علت علاقه معماران و سازندگان به توسعه پایدار امروزه مواد پایدار و متریال هایی که حدالقل تاثیرات را بر محیط زیست دارند ساخته و مورد استفاده قرار می گیرند.

تلاش هایی که در خصوص ایجاد مصالح پایدار صورت گرفته منجر به ایجاد نوع جدیدی از بتن به نام بتن سبز شده است. تولیدسیمان و بتن مقدار زیادی گاز کربن ایجاد می کند و با آلوده نمودن هوا منجر به آسیب رساندن به محیط زیست می شود اما در ساخت بتن سبز از فرآیندهایی استفاده می شود که هیچ گونه ضرری برای محیط زیست ندارد. به علت مزایای منحصر بفرد این نوع مصالح، در سال های اخیر استفاده از آن رواج یافته و به بتنی محبوب در بین سازندگان تبدیل شده است. بتن سبز فرصتی مناسب برای خرید بتنی ارزان تر و بی خطر برای محیط زیست می باشد. برای دستبابی به ساخت و ساز سبز یا پایدار، بتن سبز بهترین انتخاب می باشد. با استفاده از تکنولوژی سبز در تولید مصالح می توان منابع انرژی و مواد طبیعی را برای نسل های بعدی ذخیره نگه داشت. با جایگزین نمودن مواد زائد به جای مواد خام طبیعی، مشکلات زیست محیطی کاهش یافته و از انتشار گازهای گلخانه ای جلوگیری می گردد.

مواد اولیه ای که برای ساخت بتن سبز مورد استفاده قرار می گیرند شامل بتن بازیافتی، خاکستر بادی و رشته های قوطی آلومینیومی هستند. خاکستر بادی جایگزین بسیار مناسبی برای سیمان است که میزان آلودگی ها و تولید کرین را به حدالقل می رساند. این ماده از نیروگاه های زغال سنگ بدست می آید و به عنوان یک محصول زائد در حوضچه ها دفن می شود. با به کار بردن مواد بازیافتی و زائد می توان هزینه های تولید بتن را کاهش داد و در نتیجه محل های مخصوص دفن زباله را نیز محدود نمود. در واقع به جای مواد غیر پایدار در تولید بتن سبز از مواد پایدار استفاده می گردد. با تولید بتن سبز ضایعاتی که از تخریب سازه های بتنی ایجاد می شوند مجدداً به کار می روند و قوطی های آلومینیومی نیز به الیاف تبدیل شده و در بالا بردن تقویت بتن کارایی خواهند داشت. با این کار حجم ضایعات موجود در سطح زمین نیز کاهش می یابد.

میزان مقاومت بتن سبز در مقایسه با بتن معمولی ۳۰ درصد بیشتر است و میزان سیمانی که در تولید آن استفاده می شود کمتر است. این نوع بتن نقش مهمی در طول عمر ساختمان ایفا می کند و مقاومت آن بسیار بالا می باشد. بتن سبز با هدف افزایش دوام و استحکام ساختمان ساخته شده و یک فن آوری نوین در جهت حفظ محیط زیست و پرهیز از آسیب رساندن به آن می باشد. یکی از گازهای گلخانه ای که نقش مهمی در گرم شدن زمین دارد گاز دی اکسید کربن است. بتن معمولی به میزان زیادی این گاز را تولید می کند اما فرآیندی که در تولید بتن سبز استفاده می شود تولید این گاز را به حدالقل رسانده است. بتن سبز از کیفیت مطلوبی برخوردار است و به دلیل مصرف انرژی پایین و بهره گیری از روش های مقرون بصرفه هزینه خرید آن نیز مناسب می باشد. هزینه مناسب این محصول باعث شده استفاده از آن در ساخت و ساز رواج پیدا کند و به عنوان بک محصول ایده آل طرفداران بسیاری داشته باشد. با استفاده از بتن سبز میزان آلاینده های محیط زیست را می توان به حداقل رساند. این ماده مقاومت بسیار بالایی در برابر تغییرات دمایی و مواد اسیدی دارد و مقاومت فشاری آن نیز بالا می باشد. استفاده از بتن سبز در صنعت ساخت و ساز از نظر اقتصادی بسیار مقرون بصرفه است و با توجه به مزایای قابل توجه آن می توان این متریال را ماده ای پایدار و دوستدار محیط زیست معرفی نمود. بتن سبز یک بتن با مقاومت بالاست که کاربرد آن در اعضای سازه میزان مصرف بتن و میلگرد را در بناهای بتن آرمه کاهش می دهد. با استفاده از این بتن می توان به میزان قابل توجهی هزینه های ساخت بنا را پایین آورد و ابعاد سازه را در طراحی کاهش داد. مقاومت فشاری این محصول به نسبت بتن عادی دو برابر است.

سنگدانه ها از جمله مواد اصلی در تولید بتن هستند. این مواد از معادن موجود در سطح زمین استخراج می شوند و استخراج بی رویه آنها مشکلات زیست محیطی بسیاری ایجاد می کند. اما بتن سبزی که امروزه ساخته می شود آسیب های زیست محیطی را کاهش داده و مشکل کمبود سنگدانه را حل کرده است. علاوه بر آن دفع ضایعات ساختمانی از جمله مشکلاتی است که همواره در شهرها مشاهده می شود. بیشترین حجم این نخاله ها را آجر و بتن تشکیل می دهد، از این رو تولید بتن سبز می تواند نقش موثری در کاهش ضایعات ساختمانی ایفا کند.

انواع نمونه گیر خاک

نمونه گیر قاشقی دو نیمه:

نمونه گیر قاشقی دو نیمه وسیله رایج در نمونه گیری از خاک است. نمونه گیری قاشقی دو تکه یک نمونه گیر جدار ضخیم است که تنها نمونه‌های دست خورده به دست می‌دهد. نمونه گیر قاشقی تشکیل شده است از یک کفشک غلاف دو تکه‌، یک غلاف صلب روزه دار‌. کلاهک نمونه گیر هنگامی که کفشک فولادی نوک تیز و غلاف فولادی صلب باز می‌شوند، دو نیمه نمونه گیر قاشقی را می‌توان از هم جدا نموده و نمونه را به راحتی بیرون آورد.

نمونه گیرهای جدا نازک شلبی:

معمولاً برای به دست آورده نمونه‌های با کیفیت یا نسبتاً دست نخورده استفاده می‌شوند. گر چه بدون توجه به روش نمونه گیری مورد استفاده، مقداری دست خوردگی در نمونه اجتناب ناپذیر است و بنابراین واژه دست نخورده تنها اصطلاحی نسبی است. لوله‌ های جدار نازک شلبی در قطرهای ۲ تا ۳ اینچ و طول معمول ۳۰ اینچ موجود بوده و از فولاد گالوانیزه فولادی ضد زنگ یا فولاد با پوشش اپوکسی ساخته میشوند.

برای نمونه گیری لوله شلبی به انتهای میله حفاری متصل شده و به داخل گمانه فرستاده می‌شود. نمونه گیر پس از قرار گرفتن در کف گمانه با فشار به اندازه ۵ اینچ کمتر از طول لوله شلبی به داخل خاک رانده می‌شود. برای به حداقل رساندن دست خوردگی نمونه، نمونه گیر با یک سرعت ثابت بالا به داخل خاک فشار داده می‌شود. برای این کار از چکش نباید استفاده کرد زیرا باعث افزایش دست خوردگی نمونه می‌شود. پس از اینکه نمونه گیر به داخل خاک نفوذ کرد با چرخش میله‌های حفار انتهای نمونه برش داده شده و نمونه گیر بیرون آورده می‌شود. خاک اضافی در انتهای لوله نمونه به دقت تمیز شده و دیسک‌های فلزی جهت محافظت از رویه نمونه خاک بر ر‌وی آنها قرار داده می‌شوند.

نمونه گیری با استفاده از نمونه گیر پیستونی

هنگامی که خاک درجا با فشار وارد لوله نمونه گیر می‌شود مقداری دست خوردگی در آن ایجاد می‌شود. هنگامی که نمونه گیر خالی به سمت پایین حرکت می‌نماید. چسبندگی و اصطکاک در بیرون لوله ممکن است باعث شود که خاک داخل لوله سریع‌تر از سرعت نزولی لوله در داخل آن بالا بیاید. از طرف دیگر پس از اینکه لوله به صورت جزیی پر شده چسبندگی و اصطکاک بین لوله و نمونه با حرکت رو به بالای نمونه مخالفت می‌نماید. در شرایط حاد بخش ابتدایی نمونه ممکن است به صورت یک درپوش عمل نموده و با جابجایی درزه‌ها یا لایه‌های رسی نرم از ورود آنها با داخل نمونه گیر جلوگیر نماید. این شرایط را می‌توان به میزان زیادی با استفاده از یک پیستون با بستن انتهای تحتانی لوله تا زمانی که نمونه گیر به طور محکم در روی خاک دست نخورده در کف گمانه قرار گرفته بهبود بخشید. سپس پیستون در این تراز در تماس با خاک نگه داشته می‌شوند در حالی که لوله حول پیستون به داخل خاک نفوذ می‌نماید.

نمونه گیر با استفاده نمونه گیر پیچر

از لوله‌های جدار نازک به طور کلی نمی‌توان در خاکهای بسیار سفت یا متراکم بدون آسیب وارد شدن به لبه لوله یا کمانش آن استفاده نمود. حتی اگر لوله قادر به نفوذ در چنین خاک‌هایی باشد، میزان دست خوردگی بیش از حد خواهد بود. تحت این شرایط استفاده از نمونه گیر پیچر که در آن از تکنیک‌های مغزه گیر سنگ‌ها جهت نمونه گیری لوله‌ای استفاده شده می‌تواند نمونه‌های بهتری به دست آورد. در حالی که نمونه گیری پیچر به داخل گمانه فرستاده می‌شود لوله جدار نازک از محفظه برنده معلق شده و سیال خفاری از داخل لوله به سمت پایین حرکت نموده و قطعات خرد شده از کف گمانه با خود حمل می‌نماید. هنگامی که لوله به کف گمانه می‌رسد به سمت بالا و  به داخل محفظه برنده رانده می‌شود در حالی که سیال حفاری به سمت خارج لوله به فضای حلقوی بین لوله و محفظه برنده دوار منحرف می‌شود.

آزمایش CPT

نحوه انجام آزمایش نفوذ مخروط Cone Penetration Test

آزمایش نفوذ مخروط مبتنی بر نفوذ یک استوانه فولادی با نوک مخروطی شکل با سرعت ثابت ( با نرخ ۱۰ تا ۲۰ میلی متر بر ثانیه ) به داخل زمین است.در حین آزمایش مقاومت انتهایی qc و مقاومت جداره fs به علت حرکت مخروط به داخل خاک اندازه گیری می شود.

مقاومت کل مجموع دو مقاومت مذکور است.

جهت انجام آزمایش نفوذ مخروط می توان با حفر گمانه و رسیدن به تراز مورد نظر یا عدم حفر گمانه و استفاده از رانش مستقیم مخروط به داخل خاک استفاده کرد.

لازم به ذکر است که برخی از دستگاه های CPT مجهز به سیستم اندازه گیری فشار اب حفره ای در عمق مورد نظر از خاک اشباع نیز هستند.

این نوع ازمایش به CPTU موسوم است که اندیس U مبین اندازه گیری فشار آب حفره ای در حین انجام آزمایش است.

جهت انجام آزمایش می توان از دو سیستم مخروط مکانیکی و مخروط الکتریکی استفاده نمود.

هر دو نوع سیستم دارای دو بخش به شرح زیر می باشند :

• یک مخروط با قطر ۳۷/۵ میلی متر با زاویه شیب ۶۰ درجه
• یک بازوی استوانه ای به قطر ۳۷/۵ میلی متر و طول ۱۳۳/۷ میلی متر

مخروط و استوانه مد نظر توسط یک جک هیدرولیکی به داخل زمین فرو می روند و مقاومت در برابر نفوذ مخروط اندازه گیری می گردد.

مقاومت مخروط qc از تقسیم نیروی وارد بر مخروط بر سطح مقطع آن ( ۱۰ سانتی متر مربع ) به دست می آید.

همچنین مقاومت جداره مخروط با تقسیم مقاومت کل روی دیواره بازوی استوانه ای، بر سطح تماس آن ( ۱۵۰ سانتی متر مربع ) به دست می آید.

در سیستم شامل مخروط مکانیکی، مقادیر qc و fs به طور منقطع و در فواصل ۲۰ سانتی متری اندازه گیری می شوند.

از طرفی سیستم شامل مخروط الکتریکی قادر به اندازه گیری مقادیر qc و fs به طور پیوسته است.

مزایا و معایب آزمایش CPT

در مجموع می توان مزایا یا کاستی های آزمایش CPT را به شرح زیر بیان کرد :

• میزان خطای کمتر دستگاه و اندازه گیری پارامترهای مورد نظر در آزمایش CPT در مقایسه با آزمایش SPT
• قابلیت تراکم پذیری بیشتر این آزمایش در مقایسه با آزمایش SPT
• انجام سریع آزمایش با امکان تهیه اطلاعات در عمق خاک به طور پیوسته و طبقه بندی لایه های خاک
• مناسب بودن جهت خاک های رس نرم، لای نرم و ماسه های رسوبی ریز تا متوسط
• امکان تعیین نوع خاک با توجه به نتایج آزمایش
• اندازه گیری فشار آب حفره ای در صورت نیاز
• عدم امکان اخذ نمونه خاک از اعماق مورد آزمایش بر خلاف آزمایش SPT
• مناسب نبودن برای خاک های شنی
• پیچیده تر بودن آزمایش و سیستم اندازه گیری داده ها در مقایسه با آزمایش SPT

آزمایشات صحرایی خاک

آزمایش های صحرایی و ارزیابی ویژگی های خاک یا سنگ، هم اکنون بخش اصلی و مهم فرایند طراحی های ژئوتکنیکی را تشکیل می دهند.

پارامترهای اصلی نظیر مقاومت، تنش های افقی برجا، مدول های تغییر شکل پذیری و نفوذپذیری مد نظر طراحان می باشد.

انواع آزمایش های صحرایی در مکانیک خاک

آزمایش های صحرایی به کار رفته در مهندسی ژئوتکنیک تنوع گسترده ای دارند که بنا به نوع پروژه، خواص و پارامترهای مورد نیاز در هر پروژه یک یا چند آزمایش خاص مورد توجه قرار می گیرد.

مهمترین ازمایش های صحرایی به قرار زیر می باشند :

آزمایش لوفران Lefrane Test

آزمایش لوفران روش صحرایی تعیین نفوذپذیری توده های خاکی است که به سه صورت آزمایش ایستایی ثابت، سطح آب افتان و سطح آب خیزان، بر اساس شرایط محیطی انجام می گیرد.

هر یک از این روش ها به دو روش نقطه ای (برای تعیین Kv) و قطعه ای (برای تعیین Kh) تقسیم می شوند.

در این آزمایش ها بر اساس میزان نفوذ یا تراوش آب در گمانه، با روش ها و روابط مربوطه میزان نفوذپذیری خاک در جهت افقی یا قائم اندازه گیری می شود.

آزمایش لوژان Lugeon Test

آزمایش لوژان مرسوم ترین روش تعیین نفوذپذیری در محیط های سنگی درزه دار است که توسط لوژان در سال ۱۹۳۳ ابداع شده است.

لوژان به صورت عددی صحیح بیان می شود.

یک لوژان آب خوری یک لیتر در دقیقه برای قطعه ای از گمانه به طول یک متر تحت فشار سیال ۱۰ بار می باشد.

در این آزمایش پس از حفاری گمانه، شستسوی آب و نصب پکرهایی، قطعه مورد نظر به مدت ۱۰ دقیقه از آب اشباع می شود.

سپس فشار مورد نظر برای آزمایش در ۵ یا ۷ گام به قطعه اعمال و هر ۵ دقیقه میزان خورند آب (جذب آب) ثبت می شود.

اگر اختلاف بین دو قرائت از ۱۰ درصد کمتر شود، آزمایش در ان قطعه (گام یا مرحله) تمام شده تلقی و اعمال فشار گام بعدی آغاز می شود.

در نهایت با داشتن نتایج فشار و خورند، ضمن مشخص شدن رفتار محیط در مقابل فشار آب، عدد لوژان که نمایانگر نفوذپذیری توده های سنگی درزه دار است به دست می آید.

 

آزمایش نفوذ استاندارد Standard Penetration Test

SPT شامل یک نمونه گیر استوانه ای توخالی است که توسط ضربات وزنه ای از ارتفاعی ثابت، سقوط آزاد می کند و به درون زمین رانده می شود.

تعداد ضربات لازم برای نفوذ نمونه گیر در خاک نشان دهنده مقاومت خاک مورد آزمایش است

آزمایش نفوذ مخروط Cone Penetration Test

نخستین دستگاه آزمایش مقاومت نفوذ مخروط به شکل امروزی در سال ۱۹۳۴ در هلند ساخته شد.

این آزمایش بر پایه نفوذ یک مخروط استاندارد ۶۰ درجه با قطر ۷/۳۵ میلی متر و سطح جانبی ۱۵۰ سانتی متر مربع، استوار است.

آزمایش دایلاتومتری تخت Flat Dilatometer Test

دایلاتومتری تخت یا اتساع سنجی توسط مارچتی در سال ۱۹۸۰ ابداع شده است.

دستگاه دایلاتومتری تخت از یک غشاء انعطاف پذیر، صفحه فولادی که غشاء در یک طرف آن قرار می گیرد، سیستم قرائت داده ها، سیستم تولید فشار و سوزن اندازه گیری تغییر مکان غشاء تشکیل شده است.

در این آزمایش نوک دستگاه با سرعت ۲۰ میلی متر بر ثانیه به درون زمین رانده می شود و با ثبت چند نوع فشار از جمله فشار بر غشاء از طرف زمین، فشار برای صفر کردن تغییر مکان غشاء و فشار برای ایجاد تغییر مکان ۱/۱ میلی متر و فشار وارد بر غشاء پس از برداشت بار و با به کارگیری روابط مربوطه متغیرهای دایلاتومتری به دست می آی

آزمایش برش پره Vane Shear Test

این آزمایش برای تخمین مقاومت برشی زهکشی نشده رس های اشباع به کار می رود.

وسیله ای که در این آزمایش استفاده می شود از چهار ورق با ابعاد مساوی که به یک میله متصل می شوند تشکیل شده است.

در این روش، ابتدا پره درون خاک فرو رفته و سپس در بالای میله لنگری پیچشی اعمال می شود تا پره با سرعت ثابت بچرخد.

استوانه ای از خاک در مقابل لنگر پیچشی مقاومت می کند.

بر اساس لنگر پیچشی وارد بر بالای میله و لنگر مقاوم ناشی از مقاومت استوانه خاک و روابط پیشنهاد شده توسط محققین می توان نتیجه ای نسبتا قابل اعتماد از مقاومت برشی زهکشی نشده Cu برای خاک های چسبنده خمیری به دست آورد.

 

آزمایش بارگذاری صفحه Plate Load Test

 این آزمایش برای تمام نوع خاک قابل استفاده می باشد. در این روش نیرویی ای به صفحه ای که بر روی خاک قرار گرفته است وارد می شود و همزمان با آن در خاک نشست  رخ می دهد این تنش تا جایی ادامه پیدا می کند که میزان نشست به حداقل 2.5 سانتی متر برسد در این موقع با تقسیم میزان تنش به کرنش یا همان نشست میزان k  بدست می آید.

آزمایش پرسیومتری Pressuremeter Test

سایر آزمایش های صحرایی

آزمایش های دیگری علاوه بر آزمایش های مذکور وجود دارد که روز به روز بر تعداد آنها افزوده می شود و هر یک از آنها بنابر شرایط موجود به کار می روند.

در ادامه برخی از این آزمایش ها ذکر شده است.

آزمایش Becker Penetration Test

برای آزمایش و نمونه گیری از درشت دانه های شن و قلوه سنگ دار توصیه می شود.

آزمایش مکینتاش Makintosh

ابزاری سوزنی شکل است که با نوک مخروطی تحت ضربات یک چکش سبک در داخل زمین نفوذ می کند.

آزمایش کاوشگر دینامیکی Dynamic Probing

ابزاری مخروطی تحت ضربات چکش های سنگین یا سبک به درون زمین رانده می شود.

آزمایش نفوذ مخروط دینامیکی Dynamic Cone Penetration Test

نوعی کاوشگر دینامیکی که ساختاری شبیه CPT دارد ولی در این آزمایش، بارگذاری به صورت ضربه ای اعمال می شود.

آزمایش بارگذاری شمع Pile Load Test

یک یا چند شمع در ابعاد واقعی تحت بار قرار گرفته و ظرفیت باربری شمع به صورت صحرایی اندازه گیری می شود.

میکرو سورفیسینگ

آسفالت حفاظتی ریزدانه ( میکروسورفیسینگ ) مخلوطی از قیرهای امولسیونی پلیمری اصلاح شده، مصالح سنگی صددرصد شکسته، فیلر، آب و افزودنی های کنترل کننده می باشد. فیلر مورد استفاده معمولاً سیمان و در پروژه هایی که شرایط اجرایی اجازه دهد (امکان تخصیص زمان گیرش طولانی میسر باشد)، از آهک هیدراته استفاده می شود. افزودنی های کنترل کننده نیز برحسب جهت تنظیم زمان شکستن قیرامولسیون مورد کاربرد قرار می گیرند.

آسفالت حفاظتی ریزدانه ( میکروسورفیسینگ ) اساساً یک توع اسلاری سیل حاوی قیرهای امولسیونی پلیمری است که گاهی مصالح سنگی درشت دانه نیز در آن استفاده می شود. مخلوط های اسلاری سیل اغلب در ضخامتی معادل 5/1 برابر اندازه درشت ترین سنگدانه مخلوط و در ضخامت های به نسبت نازک تری قابل اجرا هستند. در مقایسه با آسفالت گرم که فقط در شرایط خشک (با مصالح غیرمرطوب) قابل اجرا است، آسفالت حفاظتی ریزدانه ( میکروسورفیسینگ ) در دماهای مختلف (بسته به غلظت قیرامولسیون انتخاب شده) قابل اجرا می باشد. شکنندگی و سختی قیرامولسیون در حلال یک پروسه الکتروشیمیایی و با از دست دادن آب حاصل می گردد. آسفالت حفاظتی ریزدانه ( میکروسورفیسینگ ) همچنین یک نوع مخلوط آسفالت سرد نیز نامیده می شود.

بیشترین موارد کاربرد آسفالت حفاظتی ریزدانه ( میکروسورفیسینگ ) به عنوان سیل کت های سطحی، مواد پرکننده محل های خط افتادگی چرخ، زبر کردن سطح راه، پر کردن منافذ رویه های آسفالتی و اصلاح شیب عرضی روسازی می باشد. اما این نوع آسفالت برای اهداف دیگری نیز مورد استفاده قرار می گبرد که مهمترین آنها شامل موارد زیر است:

- اصلاح قیر زدگی؛

- اصلاح شن زدگی؛

- اجرای  قشر رگلاژی؛

- پرکردن ترک ها؛

- پرکردن فضاهای خالی و چاله های کم عمق؛

- لکه گیری چاله ها با ابعاد محدود.

آسفالت های حفاظتی ریزدانه بیشتر جهت بهبود کیفیت رویه راه مورد کاربرد قرار می گیرند، انتظار افزایش قدرت باربری برای روسازی را از آنها نباید داشت.

پیمانکاران اجرای این گونه آسفالت ها نیاز به ارائه یک طرح اختلاط دارند. این طرح که معمولاً توسط شرکت تولید کننده قیرامولسیون ارائه می شود، باید شامل مقادیر خاصی از قیرامولسیون تهیه شده با پلیمرهای شناخته شده، مصالح سنگی و فیلرهای معدنی باشد. همچنین یک محدوده پیشنهادی مشخص نیز جهت میزان آب و مواد افزودنی آن تعیین گردد. به طور خلاصه مراحل طرح اختلاط آسفالت حفاظتی ریزدانه ( میکروسورفیسینگ ) مشتمل بر موارد زیر است:

1- انتخاب و آزمایش مواد مورد استفاده (برای تعیین مشخصات مواد و اطمینان از دارا بودن قابلیت-های مورد نیاز)؛

2-  آزمایش مخلوط به منظور تعیین؛

الف- خصوصیات کاربردی دو ماه اختلاطی عمده «قیر و مصالح سنگی»،

ب- تأثیرات آب، فیلر و مواد افزودنی در مخلوط،

ج- تعیین درصد فیلر بهینه مورد استفاده (معمولاً سیمان یا آهک) جهت افزودن به فیلر مصالح،

3- انجام آزمایشات لازم روی نمونه های اجرا شده برای حصول اطمینان از عملکرد بلند مدت مخلوط.

اضافه کردن پلیمرها اغلب موجب افزایش سختی قیر شده و حساسیت آن را در برابر دما بهبود می بخشند. همچنین مقاومت در برابر شیارشدگی رویه های آسفالتی در برابر ترافیک سنگین و آب و هوای گرم نیز افزایش یافته و به این ترتیب استفاده از قیرهای خالص نرم تر نیز میسر خواهد شد. به علاوه، در قوس های با شیب  های تند که از جمله نقاط بحرانی مسیر راه ها محسوب می شوند نیز آسفالت های حفاظتی پلیمری عملکرد به مراتب بهتری در مقایسه با آسفالت های حفاظتی معمولی دارند. همچنین قیرهایی که با پلیمر اصلاح شده اند، خواص دگر چسبی و بهم چسبی بهتری نسبت به قیرهای متداول دارند.

برای تهیه قیرهای امولسیونی پلیمری، یا پلیمرها به صورت پروسه شده صنعتی، محلول امولسیون ساز خاص اضافه می شود و یا آنکه قبل از تهیه قیر امولسیون، قیر خالص با پلیمر یا پلیمرهای موردنظر ترکیب شده و قیر اصلاح شده پلیمری تهیه می شود. سپس قیر اصلاح شده را به امولسیون قیری تبدیل می-کنند. معمولاً در مخلوط های آسفالت حفاظتی ریزدانه ( میکروسورفیسینگ )، میزان پلیمر حدود 3 تا 4 درصد وزن قیر باقی مانده از امولسیون است. افزایش مقدار پلیمر تا حد مجاز باعث افزایش سختی مخلوط خواهدشد. پلیمرهایی که برای تهیه آسفالت حفاظتی ریزدانه ( میکروسورفیسینگ ) استفاده می شوند، مشابه پلیمرهای مورد مصرف در سایر مخلوط های آسفالتی است. شیره ی کائوچوی طبیعی از جمله مواردی است که مورد استفاده قرار می گیرد، ولی دیگر انواع پلیمرها شامل (SBR)، (SBS) و (EVA) نیز کاربرد فراوان دارند. بعضی از قیرهای خالص به خوبی با برخی از پلیمرها قابل اصلاح نیستند و پلیمرهای مشخص بهتر از بقیه عمل می کنند. بنابراین، قبل از افزودن پلیمر به قیر، لازم است چگونگی همخوانی آن ها با یکدیگر مورد کنترل قرار گیرد.

مقدار و تناسب پلیمرها نیز با آزمایش هایی نظیر ویسکوزیته، بازگشت الاستیکی و نقطه نرمی تعیین شده و مخلوط حاصل زیر میکروسکوپ مورد کنترل قرار می گیرد تا از یکنواختی پخش پلیمر در قیر اطمینان حاصل گردد. چنانچه پلیمری در بهبود مشخصات عملکردی مخلوط نقش بارزی نداشته باشد، این مسأله به سرعت در آزمایش های فوق، مشخص خواهد شد.

 

بازیافت مصالح

صنعت بازیافت امروزه یکی از راهکارهای ایجاد ارزش افزوده و بهره وری بیشتر در جامعه محسوب می شود. حجم روز افزون مواد و زباله هاي شهري به ويژه نخاله هاي حاصل از تخريب ساختمانها و بافت هاي فرسوده شهري ، مشکلات فراواني را در شهرهاي بزرگ به وجود آورده است . که بازیافت این نخاله ها و ضایعات ساختمانی کمک زیادی به حفظ محیط زیست اطرافمان خواهد نمود.

مشکلات زيست محيطي که در اثر دفع غير اصولي و غير فني اين مصالح پديد آمده ، توجه پژوهشگران در راستاي بازيافت اين مواد را به خود جلب کرده است . آمارهاي موجود از ترکيب نخاله هاي ساختماني شهرهاي بزرگ ايران نشان مي دهد که آجر و ملات ماسه سيمان ، بتن ، دو ماده اصلي تشکيل دهنده نخاله هاي ساختماني هستند.

با بررسي به عمل آمده به طور متوسط روزانه 19000 تن نخاله ساختماني در تهران توليد مي شود. با توجه به اينکه عمر مفيد ساختمان در ايران 30 سال مي باشد بدون در نظر گرفتن بلاياي طبيعي از قبيل سيل و زلزله و..عمده ترين ترکيبات نخاله هاي ساختماني شامل آجر - بتن - سنگ ساختماني - قطعات گچي - چوب ، پلاستيک و فلزات مي باشند.کارشناسان عقيده دارند تا 70 درصد قابل بازيافت مي باشد.

مواد بازيافتي وزن مخصوص کمتري نسبت به مصالح اوليه دارند همچنين هوازدگي و عوامل محيطي باعث کاهش دانسيته خواهد شد. وجود سيمان در مواد بازيافتي دوام در برابر حمله سولفاتها را خدشه دار خواهد نمود.

مواد بازيافتي با افزودن مصالح مرغوبتر قابل استفاده مجدد مي باشند. نخاله ها در بسياري از پروژه ها کاربرد دارند.خصوصا در پروژه هاي راهسازي ، محوطه سازي و معابر استفاده مي گردد.

در کشورهاي در حال توسعه ، نخاله هاي ساختماني بخش بزرگي از زباله هاي شهري را به خود اختصاص مي دهند که علاوه بر هزينه بسيار براي دفع آن ، عواقب نامطلوبي بر محيط زيست نيز دارند.حجم نخاله هاي ساختماني به حدي است که اکنون اين مساله نه تنها در ايران بلکه در کشورهاي پيشرفته نيز يک مشکل اجتماعي و زيست محيطي است.

بازيافت نخاله هاي ساختماني نه تنها به حفظ منابع طبيعي و محيط زيست کمک مي کند ، بلکه با بکارگيري روش هاي علمي ، توجيه اقتصادي نيز دارد.

از طرف ديگر بهره برداري بيش از حد از منابع طبيعي براي ساخت راهها ، توليد بتن ، آجر و ساير مصالح ساختماني ، کمبود مصالح طبيعي را نيز در پي داشته است.

حجم نخاله هاي بنايي ناشي از تخريب ساختمانها در کشورهاي اروپايي رقم بزرگي را در بر مي گيرد ، به گونه اي که طرفداران محيط زيست بيش از پيش نگران بهداشت جامعه شده اند.

حجم بسيار زياد نخاله هاي ساختماني و دفع غير اصولي آنها مشکلات بسيار فراواني براي شهرها ايجاد مي کند که اهم آنها عبارتند از :

:: مشکلات زيست محيطي

:: نياز به مکان دفن زباله

:: ايجاد چشم انداز نامناسب

افزون بر مسايل فوق ، به دليل نياز روز افزون به مصالح سنگي ، برداشت از منابع طبيعي که اغلب در مسير رودخانه ها وجود دارند ، منجر به بروز سيلاب هاي خطرناک شده است . همچنين ريختن نخاله هاي ساختماني در کنار يا بستر رودخانه ها موجب تغيير نظام طبيعي رودخانه و ورود مواد مضر مجود در اين نخاله در چرخه آبهاي زير زميني مي شود.

جنبه هاي اقتصادي بازيافت نخاله هاي ساختماني نيز در کنار مسايل فني آن ، به همان مقدار داراي اهميت است . مهمترين عوامل توجيه اقتصادي بازيافت نخاله هاي ساختماني عبارت است از :

:: هزينه زياد مصالح اوليه

:: هزينه حمل نخاله از محل توليد به مکان دفع

:: هزينه دفن نخاله

افزايش روز افزون بهاي مصالح اوليه و نيز خسارتهاي غير قابل جبران زيست محيطي بلندمدت ، موضوع بازيافت نخاله هاي ساختماني را مهم مي نمايد.

کاربري نخاله هاي ساختماني بازيافت شده به عوامل زيادي نظير حجم و ترکيب نخاله ، ماشين آلات بازيافت نخاله ، کيفيت مصالح توليدي ، ميزان تقاضا و... بستگي دارد.

در اين طرح توجیهی بازیافت نخاله های ساختمانی مصالح حاضر از بازيافت در دو زمينه بررسي و ارائه مي گردد :

:: جداول بتني

:: دیوارهای پیش ساخته ساختمانی

:: مصالح دانه بندی شده

 

نخاله های ساختمانی چیست ؟

نخاله هاي ساختماني به مواد زايد جامدي اتلاق مي شود كه از تغيير وضع، تعمير و از نو بنا كردن سازه ها از قبيل راهها و يا ساختمان هاي مسكوني و تجاري و اداري و ... در شهرها حاصل مي شود . البته اصطلاح C&D صرفاٌ به نخاله هاي ساختماني محدود نيست. بلكه شامل كليه مصالح از قبيل سنگ ها، آجرها، بلوك ها، گچ ها، فولاد، شيشه، الوار، مصالح حاصل از لوله كشي و برق كشي، پوشش آسفالت بام و ... نيز مي باشد كه اين مواد يا بوسيله خود محيط زيست توليد شده اند (نظير حوادث طبيعي مانند زلزله، توفان، گردباد و سيلاب و ... ) و يا حاصل عمليات ساخت و ساز و تخريب هستند. به طور كلي، اگر چه تعريف يكساني براي C&D در دنيا وجود ندارد، طبقه بندي اصلي نخاله بر اساس منشأ و تركيب نخاله هاي تخريب و ساخت است.

 

مخاطرات زيست محيطي نخاله هاي ساختماني و تخريب

پسماندهاي ساختماني و عمراني اگر چه خطرات كمتري نسبت به مواد زائد جامد شهري براي سلامت بشر و محيط زيست دارند ولي دفع بي رويه و مديريت ناصحيح اين پسماندها پس از دفع، ميزان خطر اين پسماندها را تشديد مي كند.

گچ و آهك موجود در اين پسماندها، در مقادير زياد به صورت شيرابه وارد آب هاي سطحي و زيرزميني شده و ضمن بالا بردن قليائيت آب، طعم تلخي نيز به آب مي دهد. وجود قليائيت زياد مي تواند سبب واكنش هايي بين قليائيت و بعضي كاتيون ها در آب شود. در برخي از موارد رسوب حاصل مي تواند باعث مسدود شدن خلل و فرج خاك شود. گچ مي تواند تغيير در تركيب شيميايي خاك را سبب شود.

برخي از فلزات سنگين و تركيبات آنها از جمله سرب، روي، مس و غيره كه در مصالح و اجزاي ساختمان به كار رفته اند، بر اثر تخريب بنا به شكل تركيب و فلز در محيط تخليه مي شوند. برخي از فلزات موجود در نخاله هاي ساختماني، تحت تاثير شرايط خاك به صورت تركيبات محلول وارد آب هاي سطحي و زيرزميني شده، علاوه بر آن كه آب را به مواد سمي آلوده مي كنند ممكن است طعم آب را نيز تغيير دهند. فلزات مس و روي اثر تشديد كنندگي داشته و در مواقعي كه هر دو موجود باشند اثر سمي بر گونه هاي بيولوژي خاك خواهند داشت. وجود لوله هاي سربي خطر مهمي براي ارگانيسم هاي موجود در آب و خاك است. آلومينيوم تحت شرايط اسيدي خاك وارد جريان هاي آبي شده كه مي تواند براي موجودات آبزي به ويژه ماهيان بسيار مهلك باشد.

مواد آلي بر اساس نوع آن ها مي توانند شرايط نامطلوبي در محيط زيست ايجاد نمايند. قير سبب بسته شدن منافظ خاك شده و شرايط نامطلوب رشد گياهان را فراهم مي نمايد. مواد رنگي مي تواند تاثيرات نامطلوبي بر حيات جانوري و گياهي خاك داشته باشد. برخي از مواد فسادپذير بر اثر تخمير و تجزيه توليد گاز نموده كه متعاقباً شرايط نامطلوبي براي خاك ايجاد خواهد نمود.

همچنين بر اثر تخريب اين مواد آلي، شيرابه حاصل در صورت راهيابي به منابع آبي سبب كاهش اكسيژن محلول گشته و محيط نامسائدي براي زيست موجودات فراهم مي كند. مواد نفتي موجود در مخازن ساختمان ها ممكن است هنگام تخريب به محيط راه يافته آلودگي آب و خاك را موجب شوند. برخي از مواد آلي از جمله پلاستيك ها كه در ساخت لوله به كار گرفته مي شوند، به دليل عدم تجزيه، ايجاد شرايط نامطلوب فيزيكي خاك و شرايط زيست موجودات را فراهم مي سازند. مواد زايد ساختماني با توجه به دانه بندي سبب تغيير بافت خاك مي شود. گرد سيمان سبب كاهش خلل و فرج خاك شده از تخلخل خاك مي كاهد. قير سبب بسته شدن منافظ خاك مي شود.

از نظر زيبايي انباشته شدن نخاله هاي ساختماني منظري ناهمگن با محيط ايجاد نموده كه مي تواند از پتانسيل بهره مندي محيط از منظر زيبايي بكاهد و به دنبال آن كاهش بهره مندي اقتصادي را در پي داشته باشد. وجود محل تجمع و يا دفع مواد حاصل از تخريب مي تواند بر كاربري اراضي و قيمت آنها آثار سوء داشته باشد.

 

بازيافت نخاله های ساختماني

بازيافت (recycling) انجام فرآيند مجدد بر روي مصالح احيا شده و تبديل آن به مصالح جديد و قابل استفاده مي باشد.

غير از هزينه دفع، چند دليل ديگر نيز براي افزايش توجه به بحث بازيافت نخاله هاي ساختماني وجود دارد.كاهش قابليت استفاده از منابع با كيفيت بالا براي ساختن مصالح ساختماني از جمله مهمترين دلايل مي باشد. در بسياري از موارد ، منابع مصالح بكر و دست نخورده فاصله زيادي از محل اجراي پروژه ها دارد و هزينه هاي حمل و نقل پيمانكاران را مجاز مي كند تا در جستجوي يك منبع جايگزين محلي (در دسترس) باشند. مثلا مصالح سنگي سنگ لاشه بوجود آمده است مي تواند يك منبع مناسب و كافي براي بستر جاده و خاكريزي باشد. فايده ديگر استفاده از اينگونه مصالح سنگي آنست كه ارزش مصالح سنگي بدست آمده از سنگ هاي دست نخورده بيشتر از آنست كه اين چنين كاربردهايي كم اهميتي مثل خاكريزي داشته باشد. در اينگونه موارد استفاده از مصالح سنگي تخريب شده يك جايگزين ارزان و مناسب مي باشد.

از ديدگاه بازيافت، بيشتر مصالح استفاده مجدد شده و منابع كمتري مصرف مي شوند . در عمليات بازيافت، ميزان منابع و تجهیزات سرمايه اي مي توانند از سلسله مراتب زير تبعيت كنند:

:: بازيافت در كارگاه ساختماني (براي كاهش حمل و نقل )

ر بازيافت در محل با جداسازي و حداقل آماده سازي

:: بازيافت در يك ايستگاه مركزي

:: بازيافت در يك واحد دور دست (بالاي 200 مايل)

 

موانع موجود در راه بازيافت نخاله های ساختمانی

مهمترين مانع براي افزايش بازيافت تغيير پذيري منابع بازيافت كننده ها مي باشد. تغيير پذيري اين نخاله ها به عوامل زير بستگي دارد:

:: تركيب گوناگون نخاله ها

:: گستردگي فعاليت هاي ساخت و تخريب

:: وجود قوانين گوناگون مديريت نخاله هاي حاصل از ساخت و تخريب

:: دامنه گزينه هاي مربوط به دفع، شامل شيوع غير مجاز دفع

:: هزينه گوناگون دفع از طريق landfill متعارف

چرا مقاطع طبقات بالایی بزرگ تر از پایینی میشوند؟؟

حتماً در نرم افزار با این مساله برخورد داشته اید که برای ستون یا دیوار طبقه آخر ، مقطع انتخاب شده و جوابگو در طبقه پایین تر، جوابگو نیست و مجبور به استفاده از آرماتور و یا ابعاد بزرگتر در طبقه آخر هستید. این موضوع خطای نرم افزار نیست و یک دلیل ساده به شرح زیر دارد.
طراحی دیوارها عمدتاً تحت تاثیر اثر مشترک نیروی محوری و لنگر خمشی حول دو محور اصلی آن است که به آن اثر PMM گفته میشود. نیروی محوری در دیوار عمدتاً تحت تاثیر بارهای ثقلی است و طبعاً در اکثریت موارد به صورت فشاری بوده و در طبقات پایین مقدار قدرمطلق آن بزرگتر است.
لنگر خمشی وارد بر دیوار حول محور اصلی آن ( محور عمود بر صفحه دیوار ) عمدتاً ناشی از بارهای جانبی است و طبعاً این لنگر در طبقات پایین مقدار به مراتب بزرگتری نسبت به طبقات بالا دارد.
لنگر خمشی حول محور ضعیف دیوار عمدتاً ناشی از بارهای ثقلی و تا حدی بارهای جانبی عمود بر صفحه دیوار است. این لنگر در طبقات مختلف چندان تفاوت معناداری ندارد و حتی ممکن است در طبقه آخر و قسمت بالای دیوار که متصل به بام است به دلیل اینکه لنگر خمشی منتقل شده از سقف ناشی از بارهای ثقلی در محل اتصال به دیوار، تماماً به یک دیوار در زیر آن منتقل میشود ( ولی در طبقات پایینتر بین دو دیوار در بالا و پایین سقف تقسیم میشود ) و در طبقه بالاتر از بام دیواری وجود ندارد، بزرگتر نیز باشد.
کنترل مقاطع دیوارها و ستونها در نرم افزار تحت نمودارهای اندرکنش PMM ( نمودار اثر مشترک نیروی محوری و لنگرهای خمشی حول دو محور اصلی ) انجام میگیرد. این نمودار به صورت یک سطح سه بعدی غیرمستوی است که نیروی محوری و لنگر خمشی حول دو محور اصلی دیوار ، هر کدام یکی از سه مختصه نقطه ای را در این فضا تشکیل میدهند. اگر نقطه به دست آمده به این روش داخل سطح قرار گیرد، دیوار جوابگوست و در غیر این صورت جوابگو نیست و نیاز به مقطع بزرگتر یا آرماتور بیشتری میباشد.
سطح PMM مورد اشاره در بند قبل دارای وضعیتی است که وقتی نیروی محوری فشاری وارد بر عضو مقدار برابر صفر و یا کوچکی داشته باشد، مقاومت خمشی مقطع هم مقدار نسبتاً کمی خواهد داشت. با اضافه شدن نیروی محوری فشاری تا نقطه ای مشخص ، این لنگر خمشی مقاوم وضعیت صعودی به خود خواهد داشت و به بیان دیگر افزایش نیروی محوری فشاری تا یک نقطه مشخص نه تنها باعث کاهش مقاومت مقطع نخواهد شد، بلکه اثر مثبت و افزایشی نیز خواهد داشت؛ به گونه ای که ممکن است مقاومت خمشی عضو در حالتی که تحت نیروی فشاری قابل توجه است در مقایسه با حالتی که نیروی فشاری ندارد و یا نیروی محوری آن به صورت کششی است ، تا چند برابر افزایش یاید.

با توجه به توضیحات فوق مشخص است که در طبقه آخر و قسمت بالای دیوار به دلیل لنگر خمشی قابل توجه حول محور ضعیف دیوار و نیروی فشاری اندک دیوار ، ممکن است مقطع به دست آمده برای طبقه پایینتر جوابگو نباشد و نیاز باشد که آرماتور یا سایز مقطع افزایش یابد. قابل ذکر است که زیادتر بودن آرماتور در طبقه آخر دیوار نسبت به طبقه پایین منع آیین نامه ای ندارد و میتوان در طبقه پایینتر از مقدار آرماتور کم کرد. در صورتی که این آرماتور اضافه فقط برای قسمت بالای دیوارمورد نیاز باشد و قسمت پایین با مقطع به دست آمده برای طبقه پایینتر جوابگو باشد، نیازی به ادامه آرماتورهای طبقه بالا به اندازه طول_مهاری در طبقه پایین هم نیست. در غیر این صورت باید آرماتورهای طبقه بالا را در یک طبقه پایین تر مهار نمود و یا در جهت اطمینان برای طبقه پایینتر نیز از مقطع مشابه طبقه بالا استفاده نمود. اگر مقطع دیوار در طبقه بالا بزرگتر از طبقه پایین باشد لازم است که ضوابط آیین نامه ۲۸۰۰ برای طبقه نرم و یا طبقه ضعیف کنترل گردد.

فلسفه ی کنترل زلزله 25-50 در سیستم دوگانه

طبق آیین نامه های لرزه ای مانند ۱۶-ASCE7 یا استاندارد ۲۸۰۰ (ویرایش ۴)، برای آنکه یک سیستم سازه ای مرکب از قاب خمشی + دیوار برشی یا مهاربند رو بتوان سیستم دوگانه فرض نمود و از شکل پذیری سیستم ترکیبی (ضریب رفتار بالاتر) در روش های تحلیل خطی استفاده کرد، باید جدای از روش توزیع الاستیک، قاب خمشی حداقل برای سهم برشی به میزان حداقل ۲۵ درصد کل برش پایه و دیوارهای برشی یا مهاربندها برای سهم برشی به میزان حداقل ۵۰ درصد کل برش طراحی شود.

عموم طراحان برای در نظر گرفتن این توزیع های حدی نیرو، معمولا دو مدل جداگانه می سازند و در مدل کنترل قاب خمشی ضریب برش پایه طراحی کل ساختمان را در ۲۵ درصد ضرب میکنند و ضرایب سختی دیوارها یا مهاربندها را عدد کوچکی می دهند تا هیچ گونه جذب نیرویی از این نیروی ۲۵ درصدی نداشته باشند و کل برش ۲۵ درصدی به قاب برسد و در این فایل فقط قاب خمشی را برای این سهم نیرو کنترل می کنند و در مدل کنترل دیوار نیز، ضریب برش پایه طراحی کل ساختمان را در ۵۰ درصد ضرب میکنند و ضرایب سختی تیرها و ستونها را عدد کوچکی می دهند (یا تیر و ستون ها را دوسر مفصل می کنند تا هیچ گونه جذب نیرویی از این نیروی ۵۰ درصدی نداشته باشند و کل برش ۵۰ درصدی به دیوارها یا مهاربندها برسد.)

این روشی که عموم طراحان برای تغییر سهم نیروی دو سیستم بر اساس آیین نامه استفاده می کنند باعث شده است که قدری فلسفه کار رو فراموش کنند و عموما وقتی از کنترل ۲۵ درصد صحبت میکنند، فلسفه آیین نامه را تغییر داده و فکر میکنند که در این کنترل آیین نامه فرض کرده که وقتی دیوارها یا مهاربندها از بین رفتند، قاب ها حداقل یک نیرویی را تحمل کند.

این فلسفه از روش کاری که طراحان به مرور باب نموده اند به وجود آمده است و اصلا صحیح نیست هر چند نتیجه کار درست است. اما استفاده از منطق اشتباه باعث میشود تا طراحان در مورد ستونهای لبه دیوارها در مدل ٪۵۰ و … با هم اختلاف نظر داشته باشند. این در حالی است که اگر فقط به فلسفه این کنترل در آیین نامه آگاه باشند قضاوت در این مسائل مشکل نخواهد بود.

 

همانطور که گفته شد، آیین نامه این بند را به این دلیل گذاشته است که اثرات غیرخطی شدن زود هنگام یک سیستم و نرم شدن آن که باعث بازتوزیع نیروها و تغییر سهم نیروی دو سیستم میشود لحاظ شود و عملا یک حالت حدی از مراحل بارگذاریسازه و رفتار غیر خطی سازه است. و اصلا بحث آیین نامه این نیست که فرض کند کل دیوار از بین رفته و …

اگر بر اساس روش متعارف پیش برویم باید توجه داشته که ستون داخل دیوار جزئی از دیوار است و نباید لفظ ستون به آن داد بنابراین در کنترل ۲۵ درصد، باید سختی کل دیوار و المان های لبه دیوار (شبه ستون ها) را عدد کوچکی قرار داد و قابها را بدون این ستونهای لبه در نظر گرفت و تیرها و ستونهای قاب های خمشی را برای این نیروها کنترل کرد البته در این حالت اتصال تیرهای به دیوار مفصلی عمل نموده (به علت سختی کم دیوارها و المانهای لبه) و در مواردی که پلان کوچک است و یک الی دو دهانه قاب داریم ممکن است ناپایداری در مدل رخ دهد که این رخ دادن ناپایداری ضعف روش است و مشکل آیین نامه نیست. لازم به توضیح است در این مدل نیاز به طراحی المان های لبه دیوار به تنهایی وجود ندارد چون بخشی از دیوار هستند.

روش دیگری اینکه کلا به جای دو مدل یک مدل داشته باشیم و در آن با ضرایب سختی دیوار ها یا مهاربندها آنقدر سعی و خطا کنیم تا مجموع برش پیرهای دیوار یا برش سهم مهاربندها تحت زلزله هر جهت حداکثر ۷۵ درصد برش پایه کل ساختمان شود که در این حالت حداقل ۲۵ درصد برش پایه کل ساختمان به قاب ها خواهد رسید کنترل این مدل به ما تضمین خواهد داد که شرایط سیستم دو گانه محقق شده است.

باید توجه داشت که معمولا در تحلیل الاستیک به علت سختی زیاد دیوارها و مهاربندها در مقایسه با قاب (سختی کم قاب ها در مقایسه با دیوارها مانند پلان های کوچک)، سهم نیروی دیوارها بیش از ۷۵ درصد است و وقتی دیوار در ابتدا غیر خطی میشود به دلیل نرم شدن و کاهش سختی از سهم نیروی آن کاسته شده و به سهم نیروی قابها اضافه میکند اما در مواردی هم (وقتی سختی قابها در مقایسه با دیوارها زیاد است مانند پلان های بزرگ که جذب نیروی قاب کمتر از ۵۰ درصد بوده، ممکن است با غیرخطی شدن زودتر قابها و نرم شدن آنها، نیروی دیوارها زیاد شود.

برای لحاظ این دو حالت حدی در رفتار غیر خطی، آیین نامه کنترل ۲۵ درصد و ۵۰ درصد را به طور مطلق برای مقاصد مهندسی و طراحی ارائه نموده است.

لازم به ذکر است در تبصره ی 1 در آیین نامه 2800 ویرایش چهارم  بیان گردیده در ساختمان های کوتاه تر از سی متر و کمتر از 8 طبقه به جای توزیع بار به نسبت سختی عناصر باربر جانبی، می توان دیوارهای برشی یا قاب های مهاربندی را برای 100 درصد نیروی جانبی و قاب خمشی تنها را برای 30 در صد بار جانبی طراحی کرد.

ایمنی در راه ها، پل ها و تونل ها

در این پست میخوایم خیلی خلاصه به موارد ایمنی که در هنگام ساخت و پس از ساخت پل ها و راه ها و تونل ها باید رعایت کنیم اشاره ای کنیم:

1- راه ها:

1-1-شانه راه ها: دو دسته موانع در حاشیه راه ها وجود دارند

الف- موانع طبیعی: کوه ها، درختان و سنگ ها و...

ب- موانع مصنوعی: تابلوها ساختمان ها و مغازه ها و تیرهای برق و...

حدود 15 در صد از حوادث رانندگی در اثر خروج از مسیر راه و واژگونی خودرو می باشد که شامل 25 در کل مرگ و میرها ناشی از تصادفات رانندگی می باشد.

برای جلوگیری از خروج وسایل از مسیر راه سه راهکار وجود دارد

I- استفاده از ناحیه عاری از مانع: در این ناحیه هیچ گونه مانعی وجود ندارد و وسیله در صورتی که تعادلش به هم نخورد و واژگون نشود میتواند بدون برخورد به مانعی به مسیر خود برگردد. در کنار ناحیه عاری از مانع، ناحیه بازیابی وجود دارد در این ناحیه موانع وجود دارند اما در صورتی که راننده نتواند در ناحیه عاری از مانع خود را کنترل کند میتواند در صورت عدم برخورد با موانع داخل ناحیه بازیابی  از این ناحیه استفاده کرده و به مسیر اصلی برگردد.

عرض ناحیه عاری از مانع به ترافیک، نوع راه و شیب شیروانی ها بستگی دارد. و برای بدست آوردن عدد دقیق آن میتوانید از جداول موجود در نشریه 415 سازمان مدیریت و برنامه ریزی استفاده کنید. اما اگر به طور حدودی بخواهیم عددی را بیان کنیم 

برای آزادراه ها 10 متر

برای راه های اصلی 8 متر

برای راه های فرعی 6 متر 

II- استفاده از نوارهای لغزنده: استفاده از این نوارها میتواند راننده را هوشیار کرده و تصمیم گیری آن را بهتر و سریع تر کند.

III- استفاده از گاردریل های بتنی و فلزی و...

2- تونل ها: ایمنی در تونل ها سه بخش اصلی دارد:

الف: روشنایی: همان طور که میدانید با ورود به تونل به دلیل تغییر نور یکباره لحظه ای دید شما کور می شود لذا در ناحیه ابتدا و انتهای تونل ها که به ناحیه انتقالی معروف است از تعداد لامپ های بیشتر با فاصله ی کمتر استفاده می شود. ناحیه وسطی تونل ها که به ناحیه داخلی معروف است دارای تعداد لامپ کمتری نسبت به ابتدا وانتهای تونل است.

ب: تهویه: تهویه در تونل ها مهمترین پارامتر ایمنی می باشد به دو صورت می توان تهویه را انجام داد:

I- طبیعی: تهویه از دهانه ورودی و خروجی انجام می شود. این روش برای جاده های دو طرف غیر قابل قبول است چون هوای بیرون رفته دوباره به داخل میرود.

II-مصنوعی(طولی): استفاده از جت فن ها که متداول ترین روش می باشد

III-مصنوعی(نیمه عرضی):

الف- به این صورت که در یک طرف تونل و در بالا یک سیستم مکشی  قرار میگیرد و با مکش، هوا را از طریق کانال بالایی که در تمام طول تونل یا قسمتی از آن قرار گرفته است به بیرون میکشد.

ب- به این صورت که در یک طرف تونل و در پایین یک سیستم دمشی  قرار میگیرد و با دمش، هوا را از طریق کانال زیرین، که در تمام طول تونل یا قسمتی از آن قرار گرفته است هوای تازه را وارد تونل میکند.

ج- نیمه از طول تونل دمشی و نیمی دیگر مکشی می باشد.

IIII: مصنوعی(سیستم تمام عرضی): 

در این روش سیستم دمشی در پایین و در تمام طول تونل کشیده شده و هم زمان هم سیستم مکشی در تمام طول تونل و در بالا کشیده شده است. این روش برای تونل های بالا2000 متر که نمیتوان از سیستم تهویه طولی استفاده کرد مقرون به صرفه و قابل اجرا می باشد.

 

ج: سیستم زهکشی و خروج مواد خطرناک، سیستم برق اضطراری برای تونل ها طولانی تر از 400 متر به فاصله ی هر 25 متر یک لامپ  و سیستم تهویه برای مقابله با آتش سوزی و خروج گازهای سمی

3-پل ها :

ایمنی در پل ها دو بخش دارد:

1- قبل از ورود به پل: در صورتی که شانه راه در پل حذف شده باشد بالا راننده را آگاه کرد که راه باریک می شود این عمل باید با تابلوهایی از فاصله ی 200 مانده به ورود به پل آغاز کرد.

2- روی پلها: بر روی پل ها باید گاردریل هایی مناسب با خودروهایی که از پل استفاده میکنند طراحی و قرار داده شود تا خودرویی از پل سقوط نکند هم چنین ارتفاع گاردریل ها امری مهم است که در باید در طراحی لحاظ شود. 

استاندارد ساخت تیرچه بلوک ها

همیشه میدیدم که تیرچه بلوک ها در محل کارگاه ساخته و بر روی سقف ساختمان قرار داده می شدند اما این مصالح نیر مانند مصالح دیکر دارای استانداردهایی هستند که برای ساختن آنها باید در نظر گرفته شود در فایلی که در زیر برای شما قرار میدهم استاندارد ساخت تیرچه ها می باشد که توسط سازمان استاندارد تهیه و توزیع شده است.

http://up44.ir/5ocpvnqr

تبعات نامنظمی در ساختمان

شاید برای شما این سوال پیش آمده باشد که در صورتی که ساختمان دارای نامنظمی باشد چه 

یامدهایی برای ما خواهد داشت در زیر به چند نمونه از این سخت گیری ها اشاره می کنیم:

1- در صورت وجود هر نامنظمی در پلان ساختمان باید ترکیب بارهای زلزله 100-30 اعمال گردد. رایج ترین نوع نامنظمی در پلان نامنظمی سیستم های غیر موازی می باشد. یعنی زمانی که ساختمان دارای سیستم قاب خمشی است در صورت وجود یک تیر مورب ساختمان دارای چنین نامنظمی میشود.

2- در صورت وجود نامنطمی شدید و زیاد پیچشی یا طبقه نرم و خیلی نرم و یا نامنظمی جرمی در پلان در ساختمان چهار طبقه تا 50 متر  باشد دیگر نمی توان از تحلیل استاتیکی استفاده نمود بلکه باید تحلیل دینامیکی انجام داد.

3- در نامنطمی شدید و زیاد پیچشی باید برون از مرکزیت اتفاقی در عدد Aj ضرب شود.

4-نامنظمی شدید و زیاد پیچشی دیگر دریفت بر اساس مراکز جرم سنجیده نشده بلکه باید بر اساس تغییرمکان لبه های کناری ساختمان سنجیده شود 

 

طرح اختلاط کارگاهی بتن آسفالت گرم چیست؟؟

همان طور که همه شما با روش طرح اختلاط مارشال آشنا هستید میدونید که برای پیدا کردن درصد قیر بهینه باید باید 21 نمونه 1200 گرمی از آسفالت رو در درصد قیرهای مختلف درست کنید و آنها رو متراکم کرده و مقاومت مارشال رو بدست بیارید و بقیه محاسبات...

اما قبل از اینکه این نمونه ها رو بسازید باید طرح اختلاط مصالح سنگی رو بدست بیارید یعنی چه قدر ماسه چه قدر شن نخودی و چه قدر فیلر و شن بزرگ

این کار رو یا باید بر اساس صحیح خطا بدست بیارید یا اینکه از یه فرمول کارگاهی توصیه شده استفاده کنید

حالا این طرح اختلاط توصیه شده  بر اساس نشریه 101 سازمان مدیریت و برنامه ریزی به شرح زیر بیان شده

55 در صد ماسه

15 در صد شن

30 در صد شن نخودی

5 در صد وزنی هم فیلر

 

چرا PG???

به طور خلاصه عرض کنم خدمتتون

تقسیم بندی کنونی قیرها که بر اساس درجه ی نفوذ انجام می گیرد مبتنی بر رفتار قیرها در سه دما می باشد.

1- دمای 25 درجه سانتی گراد که در آن آزمایش درجه ی  نفوذ انجام می گیرد.

2- ویسکوزیته که در دمای 60 درجه سانتی گراد انجام میگیرد.

3- ویسکوزیته که در دمای 135 درجه سانتی گراد انجام می گیرد. این آزمایش برای سنجش رفتار قیر در دمای پخش میباشد. حداقل ویسکوزیته را نمایش می دهد.

اما ممکن است قیرهای در دماهای ذکر شده دارای رفتار یکسان باشند اما در دمای غیر از دماهای اشاره شده دارای رفتار متفاوت باشند. این مشکلات باعث شد که یک نوع تقسیم بندی دیگری برای قیرها و بر اساس عملکرد آنها طراحی و اجرا گردد.

لذا PG‌  آمد....

قیر PG چه نوع قیری است ؟؟؟

شکایت مسئولان راهسازی در اواسط دهه ی 1970 این بود که در راهسازی از محصولات دیگری به جای قیر استفاده میشود. علی رغم اینکه مطالعات منتشر شده چنین ادعایی را رد میکرد اما کمبود عرضه در دهه ی هفتاد چرخه های سنتی عرضه ی نفت خام را مختل نمود و به تولید قیرها با خصوصیات مختلف منجر شد. در نتیجه پالایشگاه ها مجبور شدند به جای آنکه قیر را از یک منبع نفتی مشخص بدست بیاورند به تولید قیرها از هر منبعی که دسترسی به ان میسر بود بپردازند. در چنین شرایطی سیستم نه چندان پیشرفته ی تعیین مشخصات قیر به روش ویسکوزیته و نفوذ پذیری توانایی تمایز قائل شدن میان قیرهای تولیدی را نداشت. علاوه بر آن با افزایش عبور و مرور وسایل سنگین در ان دهه نیاز به روکش آسفالتی مناسب بیش از پیش به چشم می خورد. همه ی این عوامل دست به دست هم دادند تا طی یک برنامه 5 ساله و با حدود صرف هزینه ی 50 میلیون دلاری، برنامه ی تحقیقات استراتژیک شارپ پایه گذاری شود.

این تحقیقات 5 ساله نتایج مهمی در طرح مخلوط های آسفالتی به ارمغان اورد. در این طرح، آزمایش هایی برای تعیین قیر استاندارد، مصالح سنگی استاندارد و نحوه ی تراکم نمونه ها و در نتیجه طرح اختلاط آسفالت ارائه شد که به نام سوپرپیو معروف گشت.

PCI چیست ؟؟؟

اينكه احداث هر كيلومتر جاده مبلغ قابل توجهي از بودجه هر كشوري را به

خود اختصاص ميدهد باعث مي شود كه راهها جزئي از سرمايه ملي

هركشور محسوب شوند بنابراين با توجه به محدودیت های منابع مالی،

فن آوری و اقتصادی مبحث حفظ و نگهداري وضعيت راههاي موجود و

بهسازي آنها از اهميت چنداني برخوردار می باشد و باعنايت به اينكه

مهمترين بخش از ساختمان يك راه، روسازي آن بوده و بخش قابل توجهي

از هزينه احداث جاده به آن اختصاص دارد در سيستم مديريت روسازی

راهها PMS بررسي مدل پيش بيني خرابي روسازي بخش مهم و پيچيده

سيستم خواهد بود زيرا ارزيابي روسازي به منظور روند بازسازي روسازی

براساس اطلاعات میداني از مقاطع روسازي مي باشد و تحليل آن

براساس مدل های پيش بيني وضعيت روسازي انجام مي شود.

محققین و مهندسين راهسازي ایران به جاي استفاده از روشهاي پرهزينه

كه در كشورهاي پيشرفته استفاده مي شود روش ساده ای را جايگزين

نموده اند كه درآن وضعيت سازه اي روسازي توسط شاخصي بنام ” شاخص وضعيت روسازي ” و ضرائب و نمودارهای تنظيم شده مورد بررسي قرار خواهد گرفت كه دراين روش نياز به محاسبه PCI  یا نشانه خدمت روسازي خواهيم داشت.

PCI عددی است که مقدار آن از صفر برای یک روسازی غیر قابل استفاده تا 100 برای یک روسازی کاملاً بی عیب و نقص ، بر اساس یک بررسی چشمی که در آن نوع ، شدت و سطح تراکم خرابی مشخص میشود تغییر می کند درجه خرابی روسازی تابعی از نوع ، شدت ، و سطح تراکم خرابی که با استفاده از ضرایب کاهندگی تعیین میشود .

سطوح شدت خرابی ها و ضرائب کاهندگی مربوطه براساس شناخت عمیق رفتار روسازی ، آزمایش های صحرائی ، ارزیابی دستورالعمل ها ، تجربیات مهندسی و تعریف دقیق انواع خرابی حاصل شده اند بطوری که امکان تعیین یک نشانه مرکب خرابی PCI میسر شود .

باتوجه به آنكه روسازي يك مسير تمامي طول يا سطح خود داراي شرايط

يكساني نبوده بنابر اين براي تعيين PCI  لازم است ابتدا روسازي رابه

واحدهاي كوچكتر ي بنام ” واحد نمونه ”  براي بازرسي تقسيم نمود. هر

واحد نمونه معمولاً مساحتی در حدود 150 تا 300 مترمربع از سطح جاده را

شامل میشود. در صورتیکه مقایسه وضعیت روسازی در گذشته، حال و

آینده مدنظر باشد لازم است که مشخصات و وضعیت واحدهای نمونه بطور

دقیق برداشت شود که با مقایسه آنها بتوان نتیجه و همچنین کارائی

روشهای تعمیر و نگهداری را بررسی و ارزیابی نمود.

برای محاسبه PCI لازم است که برای هر نوع خرابی و هر سطح شدت آن ( درصد خرابی ) ضرائب کاهندگی را از منحنی های مربوط به ضرائب کاهندگی هر نوع خرابی استخراج نمود و پس از آن برحسب تعداد ضرائب کاهندگی مجاز و سایر مراحل درج شده در نشریه 296 سازمان مدیریت و برنامه ریزی در خصوص نحوه محاسبه PCI ، تحلیل هر نمونه انجام می گردد و پس از آن با داشتن PCI  متوسط و جدول زیر میتوانید اظهار نظر کارشناسی خود را در خصوص وضعیت روسازی راه اعلام نمائید .

86 – 100	71 – 85	56 – 70	41 – 55	26 – 40	11 – 25	0 – 10	PCI
عالی	خیلی خوب	خوب	متوسط	ضعیف	خیلی ضعیف	خراب	وضعیت روسازی راه

ضمناً با توجه به وقت گیر بودن محاسبات PCI  میتوان از روشهای کامپیوتری برای محاسبه آن اقدام نمود. یگی از نرم افزارهای محاسبه ی خودکار PCI نرم افزار MICRO PAVER ‌می باشد که در مطالب بعدی بیشتر درباره آن توضیح خواهیم داد.

مزایای اسلاری سیل

ترکیب مصالح ریز دانه، آب، قیر امولسیون دیر شکن (CSS) و فیلر (غالباً سیمان) است که به وسیله ماشین های مخصوص پاشش می شوند و علاوه بر پرکنندگی خلل و فرج مخلوط سطح راه، جنبه مقاومت هم به روکش می دهد.        

نکات و موارد استفاده اسلاری سیل (Slurry Seal):

1- درزگیری سطح روسازی آسفالتی.

2- جلوگیری از زبر شدگی غیر شدید.

3- درزگیری ترک های سطحی.

4- افزایش میزان اصطکاک سطح روسازی.

5- استفاده از یک لایه اسلاری سیل در بخش هایی از راه که روسازی مشکل اکسیداسیون یا سخت شدن بیش از حد دارد.

6- به تأخیر انداختن زبر شدگی و ترک های سطح روسازی.

7- حین اجرا، سطح جاده باید با فشار هوای متراکم یا جارو، عاری از هرگونه آلودگی شده و ضمناً، دانه بندی بین 6 تا 10 میلی متر باشد.

8- در جاهایی که ترک های خیلی گسترده وجود دارد، روسازی به مرز اضمحلال رسیده است، ترک ها در شبانه روزدر حال گسترش هستند  یا زبر شدگی خیلی زیاد باشد، از این روکش استفاده نمی شود.

9- ضخامت این اندود، بین3 تا 10 میلیمتر (بسته به شرایط) است ودرهوای گرم، در عرض2ساعت پس ازپاشش، ترافیک می تواند ازآن عبورکند.

10- بهتر است برای اجرای این کاربرد، حداقل دما 10 درجه باشد و در 24 ساعتی که اسلاری سیل اجرا می شود، نباید احتمال یخ زدگی وجود داشته باشد.

11-  عمر اسلاری سیل، بین 3 تا 5 سال است و کاربرد آسان، سرعت زیاد اجرای کار، استفاده کم تر از مصالح، مقاومت زیاد در برابر اصطکاک، جلوگیری از اختلاف ارتفاع بین آسفالت اصلی و شانه راه و نیز، کاهش هزینه از مزایای اصلی اسلاری سیل محسوب می شود.